Eklenme Tarihi : 29.05.2013
YUNUS ARIKAN

Kitap Sevgilidir, Onu Sevmek Gerek...

YUNUS ARIKAN

Kitabı okşamak gerek...
Tıpkı sevgilinin pamuk saçlarını okşar gibi çevirmek gerek sayfalarını kitabın. 
O incecik ve üzerinde bin bir çeşit yaşamın nakşedildiği sayfaların tek bir tanesini bile incitmeden...
       *
Kitapla konuşmak gerek...
Tıpkı sevgiliyle konuşuyormuşçasına...
En heyecanlı en sabırsız en atak yanımızla konuşmak gerek...
Hani sen susarsın  da sevgili konuşur; sen konuşurken de sevgili susar ya...
Aynen öyle işte.
Yüzümüz kızarmadan, kalp atışlarımızı kontrol  altında tutarak konuşmak gerek...
       *
Kitabı dinlemek gerek meselâ...
Sevgilinin anlattıklarını can kulağı ile dinler gibi dinlemek gerek. 
Ya da bütün nefesiyle NEY'İN ucundan üflerken insanın yüreğini burkan, onu gönül alemlerine götüren bir neyzeni dinler gibi dinlemek gerek...
Bir kanunînin, kanununun üzerinde parmak uçlarıyla dolaşır gibi, sayfalar arasında, onun ruha kattığı gizemi, sevdayı ve  dahi aşkı yaşamak gerek, yüreğin en derinliklerine doğru...
Belki de kitabın, paragraflarından cümlelerine; cümlelerinden seslerine doğru inmek gerek, basamak basamak...
       *
Yürekten beyine...
Beyinden ruha ve oradan da sevgilinin hücrelerinde dolaşır gibi dolaşmak gerek kitabın sayfaları arasında. 
Tıpkı sevgiliyi gözleriyle sever gibi sevmek gerek kitabı...
Sevgiliyi özler gibi özlemek gerek...
Ona ulaşılamadığında kahrolmak gibi meselâ..
      *
Fırından yeni çıkmış buharı üzerinde sabah kahvaltısı için alınmış güne keyifle başlatan gevrek bir francalanın kokusunun sardığı gibi bütün benliğini sarar yeni okunmaya  başlanılan kitap.
Öyledir işte...
Heyecanlandırır...
Meraklandırır...
Sabırsızlandırır...
Bazen de usandırır... 
Tıpkı sevgili gibidir.
       *
Üzer...
Ağlatır...
Bekletir...
Sevindirir...
Mutlandırır...
Umutlandırır... 
Hayal kurdurur...
Sayfalar arasında olup biteceklere dair.
       * 
Kitap sevgilidir.
Sevmek  gerek.
İlgi  göstermek...
Ve okşamak gerek, parmak uçlarıyla her bir sayfasını.
Bedenini incitmeden çevirmek gerek; bilinmezliğini içinde saklayan kitabın sayfalarını peşi sıra...
       *
Kitap aşktır.
Belki de aşkın tam tamına kendisi...
Yalanım varsa iki gözüm önüme aksın!
Yazması bir aşk.
Okuması bir başka aşktır kitabın.
Bazen iki aşk arasında kalır ya insan...
Yüreği bir o tarafa bir bu tarafa gider de bir türlü ikisinden de vazgeçemez ya...
Huzursuz gibi görünse de insan yine de mutludur...
Huzurludur...
Keyiflidir...
Öyledir işte kitap...
Ve kitap insanın kendisidir...
Kitap gibidir insan...
 

 








   
 

yorum ekle